Help!!!!!

Διαβάζω αλλά με τσάντισε η μητέρα στο τηλέφωνο και είπα να τα γράψω για να δω ποιος τελικά έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο.
Φτάνει σιγά σιγά η μέρα όπου θα ξαναγυρίσω στα πάτρια εδάφη για καλοκαίρι. Μιας και θα λείπω ένα δίμηνο από το ωραίο νησί που μένω είπα να φορτώσω στο καράβι και το ποδήλατο για να έχω και ένα μεταφορικό να πηγαίνω για μπάνιο.

Αθωότητα Vs Fb

Χαζεύω στο fb ακούγοντας κουβανέζικη μουσική, και ονειρεύομαι όμορφα δειλινά (που κατά 80% ποτέ δεν θα δω) στην ωραία Κούβα με ένα μπουκάλι Ρούμι (σε ένα βαθύ μπουντρούμι επίσης). Δεν υπάρχει άπειρη όρεξη για διάβασμα αλλά θα γίνει και αυτό γιατί πιέζουν οι καταστάσεις. Έχω όμως μία απορία. Τι απέγιναν αυτά τα αθώα παιδιά του γυμνασίου;

Τίτλοι ειδήσεων!

Καλημέρα!!! Τι κάνετε; Καιρό έχουμε να τα πούμε...

Κάτι η εξεταστική, κάτι η βάπτιση δεν μένει πολύ χρόνος για γράψιμο. Έχει έρθει και η ξαδέρφη μου οπότε παίζω με τον υπολογιστή μόνο τις ώρες που κοιμούνται όλοι μέσα σε αυτό το σπιτικό, όπως τώρα.

Ξενυχτισμένη λοιπόν (το μάτι έχει ανοίξει από τις 9 το πρωί) προσπαθώ να βάλλω τις σκέψεις μου σε τάξη για να πιάσω κάτι ωραία μαθηματικά που μου κλείνουν το μάτι πονηρά. Έχουν γίνει αρκετά πραγματάκια μέσα στο διάστημα που έχουμε να τα πούμε.

Home alone

Μόνη στο σπίτι αναμένοντας την αυριανή άφιξη της ξαδέρφης, με έναν ανεπαίσθητο πονοκέφαλο. Το κάψιμο της πλάτης πονάει και θέλω να πω πολλά αλλά δεν γίνεται. Ανάμικτα συναισθήματα. Από την μία θέλω να έρθω και να σε πιάσω στις αγκαλιές και στα φιλία, αλλά ένα μικρό κομμάτι μου θέλει να έρθει να σε δείρει (κάτι που δεν μπορεί σίγουρα να γίνει).

Εγώ και εσύ μαζί!

  Κάπως έτσι θυμήθηκα γιατί την Α. την θεωρώ Φίλη μου. Και ας την βλέπω μόνο 2 φορές τον χρόνο. Και ας μην μιλάμε κάθε μέρα. Είναι πάντα εκεί και με τραβάει από τον βάλτο που πέφτω συχνά πυκνά. Είναι εκεί για να γελάσουμε, να στεναχωρηθούμε, να κοροϊδέψουμε και να μιλήσουμε. Να με ακούσει και να την ακούσω. Να με καταλάβει και να την καταλάβω! Είναι η μοναδική που έχω επαφές από τους σχολικούς μου φίλους. Μαζί τρώμε χαρές και λύπες. 

Όρεξη να έχεις!!!!

Αν και με λίγα προβληματάκια με το όμορφο σκυλάκι μου, σήμερα μου ήρθε η έμπνευση να δοκιμάσω να φτιάξω φωτιστικά. Είχα δει κάποια κομμάτια σε ένα μαγαζί και μου άρεσαν πάρα πολύ, δυστυχώς όμως οι τιμές του ήταν αρκετά απλησίαστες καθώς και εγώ έρημο φοιτηταριό είμαι που προσπαθεί να κάνει αρκετή οικονομία για να έχει λεφτά για λογαριασμούς και για το (εδώ και ένα μήνα) χαλασμένο πλυντήριο (το πλύσιμο στο χέρι έχει γίνει καθημερινή απασχόληση και με κάνει να αναπολώ την σκάφη της γιαγιάς). 

Υπομονή

Στερεύει η υπομονή μου... Δεν ξέρω τι να κάνω πια. Εκεί που ήμασταν ωραία και καλά με την μικρή μου κουταβίνα έχει αρχίσει και φέρεται λίγο αλλοπρόσαλλα από τότε που ήρθαμε στο σπιτάκι μας.